Τορτούγα-Η πολιτεία των πειρατών

 

 

 

 

 

 

 

«Τορτούγα-Η πολιτεία των πειρατών» Β.Εβαντζελίστι Εκδόσεις Κέδρος 2012 σελ.398

 

«Ο Ροζέριο ντε Κάμπος πίστεψε πως είχε έρθει κι η δική του ώρα. Το κατάστρωμα του Ρέι δε Ρέγιες θύμιζε δάπεδο σφαγείου. Ανάμεσα στα τσακισμένα άρμπουρα , στους σωρούς των πανιών και στα κουβάρια από τα κομμένα ξάρτια, το αίμα έρεε ποτάμι και άπλωνε σχηματίζοντας κηλίδες. Μερικοί ακρωτηριασμένοι ετοιμοθάνατοι βογκούσαν ακόμα ή ξεφώνιζαν παρακαλώντας τον Χριστό και την Παναγία. Οι πειρατές περιφέρονταν ανάμεσα στα σώματα , κόβοντας με απάθεια τους λαιμούς των επιζώντων, ακόμα κι όταν επρόκειτο για όσους συντρόφους τους δεν είχαν ελπίδα γιατρειάς, και πετούσαν τα πτώματα στη θάλασσα. Καθάριζαν το δάπεδο από τους σιδερένιους τριβόλους, τα καρφιά με τις τέσσερις αιχμηρές απολήξεις που είχαν ρίξει τη στιγμή της εφόδου. Η μυρωδιά του αίματος ήταν τόσο διαπεραστική , πουν κάλυπτε εκείνη της αλμύρας και έφερνε ναυτία…»

 

Έτσι αρχίζει η συναρπαστική πειρατική περιπέτεια του Βαλέριου Εβαντζελίστι .

 

Το 1685 , ο πορτογάλος λοστρόμος Ροζέριο ντε Κάμπος , πρώην ιησουίτης, αιχμαλωτίζεται από τους «Αδελφούς της Ακτής», πειρατές της Τορτούγα, ορμητήριο  της Καραϊβικής , και στρατολογείται δια της βίας στο πειρατικό καράβι Νεπτίν.

Οι πειρατές και κουρσάροι της Καραϊβικής (κυρίως Άγγλοι, Γάλλοι και Ολλανδοί) , στις αρχές του 17ου αιώνα , σχημάτισαν ένα συνεταιρισμό , τη «Φιλιμπούστα», ενώνοντας τα κεφάλαια και τις δυνάμεις τους , με απώτερο σκοπό τη λεηλασία ισπανικών , κατά βάση, καραβιών και πόλεων. Κάθε φλιμπουστιέρος ,είχε στο κατάρτι του καραβιού του , την Jolie Rouge (  Jolly Roger), μια παντιέρα μαύρη , πάνω στην οποία είχε κεντηθεί μια νεκροκεφαλή με δυο κνήμες σταυρωτές, ενώ από κάτω φιγουράριζε μια μικρή κλεψύδρα, την οποία εμφάνιζε τη στιγμή της επίθεσης (αφού είχε προηγηθεί ένα γαϊτανάκι από ψεύτικες),για να τρομάξουν το θήραμα….

Όμως η ιδεατή κοινωνία της Φιλιμπούστα πνέει τα λοίσθια….

Οι δυο μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης, Γαλλία και Ισπανία, έμελλε να βάλουν τέλος στην πειρατεία της Τορτούγα. Οι θάλασσες της Καραϊβικής ,δεν θέλανε πλέον, να αποτελούν θέατρο για τις αγριότητες των πειρατών.

Ο Ροζέριο ντε Κάμπος συμμετέχει στην τελευταία μεγάλη περιπέτεια των πειρατών της Τορτούγα ……

 

Πολλά ερωτήματα θα βασανίσουν τον προσεκτικό αναγνώστη :

Είναι οι μέρες των πειρατών μετρημένες;

Τι είδος κοινωνική ζωή είχε η Τορτούγα;

Τι προμηνύει το τέλος της Τορτούγα; Θα καταρρεύσει αυτός ο  κόσμος ο περιθωριακός;

Ποιοί ήταν οι Αδελφοί της Ακτής;

Γιατί αποκαλούσαν οι πειρατές τον καπετάνιο Ντε Γκαρμόν διάολο μεταμορφωμένο;

Γιατί στους πειρατές ,ο καπετάνιος εκλέγεται από το τσούρμο;

Οι μπουκανιέροι γιατί ήταν απαραίτητοι , κατά τη διάρκεια του ρεσάλτου των πειρατών;

Είναι οι πειρατές ένα μπουλούκι από καθάρματα, που οδηγούνται στην πιο απόλυτη βαρβαρότητα;

Ποια ήταν η συμφωνία αδελφοποίησης των κουρσάρων;

Ήταν η Σεβίλλη της Ισπανίας το μεγαλύτερο παζάρι της ανθρώπινης σάρκας στην Ευρώπη;

Τι έκανε η Καθολική εκκλησία με τους ισπανούς δουλεμπόρους των Ινδιάνων του Νέου Κόσμου και τι ήταν η περίφημη  ενκομιέντα ;

Ένας μαύρος σκλάβος στην Τορτούγα ή στην Ισπανιόλα κόστιζε 100 ισπανικά σκούδα;

Ποιοι είναι οι στίχοι του  τραγουδιού La Bamba των πειρατών ;

Ο περίφημος κώδικας  των πειρατών , το chasse-partie  (συμφωνία ναυτολόγησης), τι καθόριζε;

Οι  μούτσοι στα πειρατικά  καράβια, μήπως ήταν τα θηλυκά του καραβιού;

Πάνω στα κουρσάρικα καράβια ,γιατί  δεν επιτρεπότανε οι συνευρέσεις με τα θηλυκά;

Οι πειρατές αγωνίζονταν για λεφτά και γρήγορο ξόδεμα, θάνατο πίσω από τη γωνία και απόλαυση όλων των ηδονών της ζωής;

Μήπως μία  είναι η οντότητα που λατρεύεται στη Τορτούγα , το χρήμα ( Πιάστρες, σκούδα, ισπανικά δολάρια, Jacobi, χρυσός και ασήμι);

Τι ήταν η τρομερή τιμωρία : το σύρσιμο στην καρίνα;

Ένα λυμένο κανόνι στο καράβι, μπορεί να τσακίσει τα πλευρά του και να το βυθίσει;

Δειλός χαρακτηρίζετε από τους πειρατές ,αυτός ο οποίος θέτει σε κίνδυνο το καράβι, για να σώσει τα προσωπικά του πράγματα;

Μήπως στο Κουρασάο , αποικία των Ολλανδών, γινόταν το μεγαλύτερο σκλαβοπάζαρο των Δυτικών Ινδιών, όπου πουλιούνταν και μωρά ολίγων μηνών ;

Ήταν το Κουρασάο, η πόλη των δουλεμπόρων;

Η Γένοβα , η Ολλανδία και η Ισπανία έκαναν το  απεχθές εμπόριο σκλάβων;

Μήπως το Βατικανό και τα βασίλεια της Ευρώπης νομιμοποίησαν το εμπόριο της μαύρης σάρκας;

Οι πειρατές και οι κουρσάροι της Καραϊβικής βουτάγανε τα πάντα και πουλούσανε τα πάντα , συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων;

Το νησί Τορτούγα , αυτή η μικρή ξέρα , ήταν το μεγαλύτερο φόβητρο της θάλασσας της Καραϊβικής, ο εφιάλτης των Ισπανών;

Γιατί η Καθολική εκκλησία ενώ αναγνώριζε ότι οι γυναίκες έχουν ψυχή , σχετικά με τους νέγρους της Αφρικής ,ήταν επιφυλακτική ; Μήπως για να μην εμποδίσει ένα τόσο προσοδοφόρο εμπόριο ,από το οποίο ολόκληρη η Ευρώπη αντλούσε οφέλη;

Μήπως το πολιτισμικό επίπεδο ενός λαού κρίνεται από τα εγκλήματά του;

Οι Φλιμπουστιέροι πίστευαν ότι η ουσία της ζωής είναι ο θάνατος;

Οι Φλιμπουστιέροι σκοτώνουν για να κερδίσουν χρήματα και κερδίζουν χρήματα για να ξοδεύουν;

Η κοινωνία των Φλιμπουστιέρων βασίζεται μόνο στο χρήμα, γιατί δεν έχουν άλλες αξίες; Αγοράζουν γυναίκες, άνδρες , αντικείμενα , ζώα και είδη ,που θα καταναλώσουν βιαστικά, προτού να πεθάνουν ;

Είναι αλήθεια ότι οι Φλιμπουστιέροι, που είχαν πεθάνει στο κρεβάτι τους, μετριούνται στα δάχτυλα;

Γνωρίζετε ότι η πλειοψηφία των πειρατών δεν ήξερε να κολυμπά και πολλοί αρνούνταν να τραφούν με ψάρια;

Τι σήμαινε η κραυγή των πειρατών της Τορτούγα : «Ραντεβού στην Ίσλα δε λα Βάκα! Όπως τον παλιό καλό καιρό!»;

Η κραυγή που όλοι οι πειρατές και οι ναυτικοί περίμεναν, μήπως ήταν : «Στεριά εν όψει!!»;

Μήπως ανάμεσα στους κουρσάρους επικρατεί αδελφοσύνη , διότι για να πλιατσικολογήσουν πρέπει να ενωθούν;

Γιατί στους πειρατές δεν υπάρχει ίχνος συμπόνιας ;

Μήπως οι πειρατές αναζητούν μόνο το χρυσάφι και αυτό είναι η Ουτοπία τους;

Γνωρίζετε ότι κάθε Ισπανός , ύστερα από φόνους και αποτρόπαιες κτηνωδίες στο Νέο Κόσμο, γυρεύει τη συνδρομή της πίστης, για να δικαιολογήσει τις πράξεις τους ,ενώ ο πειρατής της Τορτούγα , παρά τη φλογερή χριστιανική πίστη του…., δεν διανοούνταν να επικαλεστεί τον Θεό ,για να υπερασπιστεί τα ανδραγαθήματά του;

Ο πειρατής ληστεύει , βασανίζει  και σκοτώνει ,βάσει του πιο καθαρού εγωισμού και μιας επιβίωσης που δεν κοιτάζει αύριο ;

Μήπως ότι κάνανε οι πειρατές της Τορτούγα , που σκοτώνανε για το χρήμα, το ίδιο έκαναν και οι βασιλιάδες της Ευρώπης , με τους αδιάκοπους πολέμους τους;

Μήπως η Φιλμπούστα είναι ένας τρόπος για να αναγνωρίζουμε τα ίδια μας τα ένστικτα; Το ότι είμαστε καρχαρίες και θέλουμε να φάμε; Δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Στους καρχαρίες η δόξα , στα ψαράκια ο θάνατος. Μήπως η Καθολική Εκκλησία  είχε συμπεριφερθεί με τρόπο διαφορετικό; Τρώει , σκοτώνει ή βάζει να σκοτώσουν , απομυζά πλούτη και συγχωρεί. Πέρα από μερικές εξαιρέσεις , που όμως δεν τη διαγράφουν από την κατηγορία του καρχαρία;

Μήπως η θάλασσα της Καραϊβικής ήταν η θάλασσα των πειρατών, η δική τους θάλασσα , που ήξεραν να ζουν μαζί της;

Μήπως οι αρχηγοί των «Αδελφών της Ακτής» δεν αντλούσαν έμπνευση από μοντέλα ληστρικά , αλλά από εκείνα της αριστοκρατίας του Παρισιού, του Λονδίνου ή της Μαδρίτης; Μήπως ήταν σαν να φιλοδοξούσαν να γίνουν, μέσω της κλοπής , η μελλοντική κυρίαρχη τάξη του Νέου Κόσμου;

Μήπως η Τορτούγα ήταν ο άσσος στο μανίκι του γαλλικού στέμματος, στην Καραϊβική; Μήπως κάνανε οι Φλιμπουστιέροι (λεηλασίες πλοίων , πυρπολήσεις ισπανικών πόλεων , λεηλατούσανε και σκοτώνανε),ότι δεν μπορούσε να κάνει το γαλλικό ναυτικό ;

Μήπως η περιπέτεια των πειρατών φθάνει στο τέλος της;

Έχουμε τη δύση της Τορτούγα, αυτής της αντικοινωνίας;

Μήπως η Τορτούγα είναι αυτό : ο πόλεμος με κανόνες. Κλοπή, δολοφονία και ληστεία, αλλά με σεβασμό στην τάξη και στην πειθαρχία;

Ήταν τελικά η Τορτούγα μια κόλαση του Δάντη ή ο παράδεισος;

Μήπως ήταν πειρατεία  ελεύθερων και θαρραλέων ανδρών ;

Μήπως η πειρατεία ήταν μια δημοκρατία από τους απόβλητους των πολιτισμένων κρατών;

Τι απολαύσεις προσφέρει μια τέτοια ζωή ,σαν αυτή των πειρατών;

Μήπως είχε και τα καλά της η πειρατική ζωή;

Υπήρχαν στιγμές αληθινής ευτυχίας και ελευθερίας στα πληρώματα των πειρατών ;

Μήπως η πειρατεία δεν θα τελειώσει ποτέ, διότι τίποτα δεν χάνεται για πάντα;  Ύστερα από ένα ναυάγιο ορισμένα κομμάτια επιπλέουν ακόμα…

Μήπως  το πειρατικό καράβι Νεπτίν είναι μια κτηνώδης σύνοψη , πραγματική , αυτού που είναι ο κόσμος στο σύνολό του;

Μήπως πίσω από το ανθρώπινο παρουσιαστικό ,κρύβεται η κτηνώδη φύση του;

Μήπως όλοι οι άνθρωποι , βαθιά μες στην καρδιά τους , είναι κτήνη;

Μήπως σε έναν σημερινό κόσμο από κτήνη , είναι ανάγκη  γίνουμε κι εμείς κτήνη για να επιβιώσουμε ; Μήπως πρέπει να γίνουμε όλοι μας πειρατές ;……..

 

Πολύ λίγες φορές συμβαίνει ,μετά το πέρας της ανάγνωσης σχεδόν 400 σελίδων ,να νιώθει κανείς τη θλίψη του αποχωρισμού και της απουσίας. Πρόκειται για ένα αριστοτεχνικόβιβλίο. Ένα πολυεπίπεδο και γοητευτικά περιπετειώδες οικουμενικό μυθιστόρημα. Ένα βιβλίο για τη σκληρή και αιματηρή ζωή των πειρατών , από ένα συγγραφέα ,που θυμίζει Ζ.Κόνραντ. Ένα βιβλίο για την καρδιά του ανθρώπινου  κτήνους.  Ένα βιβλίο : «Αποκάλυψη τώρα» .

Διαβάστε το.

 

Ο Βαλέριο Εβαντζελίστι γεννήθηκε στην Μπολόνια το 1952.Έχει σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες και έχει ακολουθήσει Ακαδημαϊκή καριέρα, ενώ υπήρξε συνεργάτης του Υπουργείου Οικονομικών της Ιταλίας. Έχει γράψει πολλά ιστορικά άρθρα καθώς και ιστορικές μελέτες, όμως έγινε γνωστός ευρύτερα γνωστός για τα μυθιστορήματά του.           Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ιταλούς συγγραφείς τόσο στην επιστημονική φαντασία όσο και στο ιστορικό μυθιστόρημα.

 

Γράφει : Ο Κώστας Τραχανάς

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s